Vakantie en een volkstuin passen niet goed bij elkaar. Na twee weken weg te zijn geweest is de tuin een wildernis. De grote hoeveelheid regen en warmte heeft onkruid de kans gegeven om te woekeren.
Misschien denken we verkeerd. Misschien moeten we van het kweken akkerwinde, kruipende boterbloem en ander, mij onbekend, onkruid ons doel maken. In plaats van steeds maar plantjes proberen te kweken die hier niet willen staan.
Nu hoor ik wel van ervaren tuinders dat het een onmogelijk lastig jaar is. Ondanks dat ze niet op vakantie zijn geweest zien hun stukjes aarde er ook niet geweldig uit.

Zorgen en klagen horen bij tuinieren. In werkelijkheid hebben we met een aantal uren werk de tuin weer toonbaar gemaakt. Een paar dingen hebben het overleeft. Met name de aardappels zien er prima uit. En zijn al geoogst.
Van een deel van de oogst van 6 kilo rozevals is aardappelsla gemaakt. Heel makkelijk.

Goed de modder er van af. Niet schillen. De krieltjes krieltjes laten. De grote in stukjes snijden. Sommige hebben een prachtige rode tekening van binnen. En gaar koken (met zout natuurlijk). Enigszins afkoelen en gesnipperd sjalotje (uitje of rood uitje kan natuurlijk ook), wat bleekselderij, en lentenuitje(s) er bij. Wat zachte olijfolie en, liefst zelfgemaakte, mayonaise er door roeren. Zout en peper, evt wat mosterd. 
Heerlijk